அறிவிப்புகள்
Tamil Test
Tamil Test Plus Plus திட்டங்களைப் பார்க்க
உள்நுழை இலவசப் பதிவு

குறைந்தது 2 எழுத்துகளைத் தட்டச்சு செய்யவும்.

பிரபலமான தேடல்கள்

பிரபலமான வினாடி வினாக்கள்

தேசியம் 2 நிமிட வாசிப்பு

சாத்தான்குளம் தீர்ப்பு: 9 காவலர்களுக்கு மரண தண்டனை - ‘ஸ்ரீஹரன் வெற்றிடம்’ சட்ட விளக்கம்!

சேமி

சாத்தான்குளம் தீர்ப்பு: மரண தண்டனையும் ‘ஸ்ரீஹரன் வெற்றிடம்’ சட்ட விளக்கமும்

 

2020-ஆம் ஆண்டு சாத்தான்குளத்தில் தந்தை மற்றும் மகன் (ஜெயராஜ் - பெனிக்ஸ்) சித்திரவதை செய்யப்பட்ட வழக்கில், மதுரை நீதிமன்றம் ஏப்ரல் 6, 2026 அன்று அதிரடி தீர்ப்பை வழங்கியது. இதில் சம்பந்தப்பட்ட 9 காவலர்களுக்கும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. இந்தத் தீர்ப்பு இந்தியச் சட்ட அமைப்பில் உள்ள ‘ஸ்ரீஹரன் வெற்றிடம்’ (Sriharan Vacuum) குறித்த விவாதத்தை மீண்டும் முன்னெடுத்துள்ளது.

 

தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சங்கள்

 

மதுரை கூடுதல் மாவட்ட நீதிபதி கோ. முத்துகுமரன், ஒன்பது காவலர்களும் கொலை மற்றும் சாட்சிகளை அழித்த குற்றத்திற்காகத் தண்டனைக்குரியவர்கள் என அறிவித்தார். பச்சன் சிங் Vs பஞ்சாப் மாநில அரசு வழக்கில் வகுக்கப்பட்ட ‘அரியவற்றில் மிக அரிய’ (Rarest of Rare) விதியைப் பின்பற்றி இந்தத் தண்டனை வழங்கப்பட்டது. மேலும், குற்றவாளிகளுக்கு ரூ. 1 கோடிக்கும் அதிகமான அபராதம் விதிக்கப்பட்டது.

 

‘ஸ்ரீஹரன் வெற்றிடம்’ என்றால் என்ன?

 

இந்திய ஒன்றியம் Vs வி. ஸ்ரீஹரன் வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பின் அடிப்படையில் இந்தச் சட்டச் சிக்கல் உருவாகிறது:

 

  • விசாரணை நீதிமன்றங்களின் கட்டுப்பாடு: ஒரு விசாரணை நீதிமன்றம் (Sessions Court), ‘விடுதலை செய்ய முடியாத ஆயுள் தண்டனை’ (எ.கா. 20 அல்லது 30 ஆண்டுகள் சிறை) வழங்க சட்டத்தில் இடமில்லை.
  • CrPC பிரிவு 433A: இந்தச் சட்டப் பிரிவின்படி, ஆயுள் தண்டனை பெற்ற ஒருவரை 14 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முன்கூட்டியே விடுதலை செய்ய அரசுக்கு அதிகாரம் உள்ளது.
  • வெற்றிடம்: ஒரு கொடூரமான குற்றத்திற்கு 14 ஆண்டுகள் என்பது மிகக்குறைந்த தண்டனை என்று நீதிபதி கருதினால், அவருக்கு இரண்டு வழிகள் மட்டுமே உள்ளன: ஒன்று சாதாரண ஆயுள் தண்டனை, மற்றொன்று மரண தண்டனை. இந்த இரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட தண்டனை வழங்க விசாரணை நீதிமன்றங்களுக்கு அதிகாரம் இல்லாத நிலையே ‘ஸ்ரீஹரன் வெற்றிடம்’ எனப்படுகிறது.

 

நீதிமன்றத்தின் முடிவு

 

சாத்தான்குளம் வழக்கில், சாதாரண ஆயுள் தண்டனை (14 ஆண்டுகள்) போதுமானதாக இருக்காது என்று கருதிய நீதிபதி, இடைப்பட்ட தண்டனையை வழங்க சட்ட அதிகாரம் இல்லாததால், அதிகபட்ச தண்டனையான மரண தண்டனையைத் தேர்வு செய்தார். இத்தகைய ‘சிறப்பு வகை தண்டனைகளை’ வழங்கும் அதிகாரம் உயர்நீதிமன்றம் மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்திற்கு மட்டுமே உள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

 

டிஎன்பிஎஸ்சி (TNPSC) போட்டித் தேர்வுகளுக்குத் தயாராகுபவர்கள், இந்திய நீதித்துறையின் இந்த நுணுக்கமான சட்ட விதிகளையும் அதிகார வரம்புகளையும் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.