பிஆர்எஸ் சட்டமன்ற தணிக்கை அறிக்கை: மாநிலச் சட்டமன்றங்கள் கூடும் நாட்கள் அதிரடியாகக் குறைந்து வருவதாக எச்சரிக்கை!

அரசியலமைப்புச் சட்டங்கள் மற்றும் நாடாளுமன்ற ஆளுமை: சட்டமன்ற விவாதங்கள் சுருக்கப்பட்டு ஜனநாயகம் பலவீனமடைவதாகப் பிஆர்எஸ் (PRS) அதிர்ச்சி அறிக்கை

இந்தியக் கூட்டாட்சி அமைப்பில் உள்ள மாநிலச் சட்டமன்றங்களின் செயல்பாட்டுத் திறன், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் சட்டமியற்றும் தரத்தை மதிப்பிடும் ஒரு முக்கிய உத்தியோகபூர்வ தணிக்கையாக, ‘பிஆர்எஸ் லெஜிஸ்லேட்டிவ் ரிசர்ச்’ (PRS Legislative Research) நிறுவனம் தனது வருடாந்திர மாநிலச் சட்டங்களின் ஆய்வு அறிக்கையை வெளியிட்டுள்ளது. மக்கள் பிரதிநிதிகள் கூடி விவாதிக்கும் நாட்கள் அதிரடியாகக் குறைந்து வருவதையும், மக்கள் நலத் திட்ட மசோதாக்கள் விவாதங்களின்றி அவசரமாக நிறைவேற்றப்படுவதையும் இப்புள்ளியியல் அறிக்கை அம்பலப்படுத்தியுள்ளது.

24 நாட்கள் மட்டுமே கூடும் அவலமும் 30% மசோதாக்கள் ஒரே நாளில் நிறைவேறும் அவசர விபரங்களும்:

ஜனநாயகப் பாதைகளைப் பலப்படுத்தவும், சட்டமன்றச் சீர்திருத்தங்களை வலியுறுத்தவும் இவ்வறிக்கை வெளியிட்டுள்ள முக்கியக் கூறுகள் வருமாறு:

• ஒரே நாளில் நிறைவேறும் 30% அவசரச் சட்டங்கள்: சட்டமன்ற விதிகளின்படி மசோதாக்கள் மீது விரிவான விவாதங்கள் நடத்தப்பட வேண்டும்; ஆனால் நாடு முழுவதும் நிறைவேற்றப்பட்ட 600-க்கும் மேற்பட்ட மசோதாக்களில், **சுமார் 30% விழுக்காடு மசோதாக்கள் அவையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அதே நாளிலேயே எவ்வித விவாதமுமின்றி அவசரமாகப் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன**.
• ஆண்டுக்கு வெறும் 24 நாட்கள் மட்டுமே இயங்கும் அவைகள்: தேசிய அளவில் **மாநிலச் சட்டமன்றங்கள் ஆண்டுக்குச் சராசரியாக வெறும் 24 நாட்கள் மட்டுமே கூடிச் செயல்படுகின்றன** என்பது கவலையளிக்கிறது; இதில் மிக மோசமாக **நாகாலாந்து (Nagaland) மாநிலச் சட்டமன்றம் ஒரு முழு ஆண்டில் வெறும் 7 நாட்கள் மட்டுமே** கூடியுள்ளது.
• ஆய்வுக்குழுக்களின் (Committees) புறக்கணிப்பு: மசோதாக்களைத் தீவிரமாக ஆராயும் தன்னாட்சிக் குழுக்களின் தணிக்கை முடக்கப்பட்டு, **வெறும் 5% மசோதாக்கள் மட்டுமே சட்டமன்ற ஆய்வுக்குழுக்களின் பரிசீலனைக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன**; இது சட்டங்களின் தரத்தைக் குறைக்கும் ஆபத்தாகும்.
• 127 அவசரச் சட்டங்கள் (Ordinances) மூலம் அதிரடி ஆளுமை: சட்டமன்ற விவாதங்களைத் தவிர்க்க, **ஒரே ஆண்டில் 127 அவசரச் சட்டங்கள் (Ordinances) ஆளுநர்கள் மூலம் பிறப்பிக்கப்பட்டு**, நிர்வாகக் குழுவின் ஏகபோக ஆதிக்கம் நிலைநாட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும், பல மாநிலங்களில் அரசியலமைப்புச் சட்டப்படியான ‘துணை சபாநாயகர்’ (Deputy Speaker) பதவிகள் பல ஆண்டுகளாக நிரப்பப்படாமல் காலியாகக் கிடக்கின்றன.