வரதட்சணை தடுப்புச் சட்டம்: கட்டாயத்தின் பேரில் பணம் கொடுத்தவர்கள் குற்றவாளிகள் அல்ல
இந்தியாவில் வரதட்சணை கொடுப்பதும் வாங்குவதும் குற்றம் என்றாலும், சமூக அழுத்தம் அல்லது கட்டாயத்தின் காரணமாக வரதட்சணை கொடுப்பவர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களாகவே கருதப்பட வேண்டும் என்றும், அவர்கள் மீது சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கை எடுக்க முடியாது என்றும் இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது. இது வரதட்சணை தடுப்புச் சட்டம், 1961-ன் நோக்கத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
சட்டப்பிரிவு 7(3)-ன் விளக்கம்
வரதட்சணை தடுப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 7(3), வரதட்சணை கொடுப்பவர்களுக்கு ஒரு முக்கிய பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. இது குறித்து நீதிமன்றம் தெரிவித்த கருத்துக்கள்:
- பாதிக்கப்பட்ட நபர்கள்: துன்புறுத்தல் காரணமாக புகார் அளிக்கும் வரதட்சணை கொடுத்தவர்கள், அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டிருந்தால், அவர்கள் பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினராகவே கருதப்படுவார்கள்.
- சட்டத்தின் நோக்கம்: வரதட்சணை கொடுத்ததாக ஒப்புக்கொள்ளும் மணப்பெண்ணின் குடும்பத்தைத் தண்டித்தால், அவர்கள் வரதட்சணை கொடுமை மற்றும் வன்முறை குறித்து புகார் அளிக்கத் தயங்குவார்கள்.
- நீதிமன்ற நோக்கம்: வரதட்சணை கேட்டவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க முனையும்போது, புகார் அளிப்பவர்கள் தங்களுக்கு எதிராகவே சட்டம் திரும்பும் என்ற பயம் இன்றி நீதி தேட இது வழிவகை செய்கிறது.
வழக்கின் பின்னணி
தங்கள் புகாரில் வரதட்சணை கொடுத்ததை ஒப்புக்கொண்ட மணப்பெண் வீட்டார் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரி தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுவை நிராகரித்தபோது உச்ச நீதிமன்றம் இந்தத் தீர்ப்பை வழங்கியது. வரதட்சணை கேட்பவர்களுக்கும் (குற்றவாளிகள்), சமூக அழுத்தம் காரணமாக அதைக் கொடுப்பவர்களுக்கும் (பாதிக்கப்பட்டவர்கள்) இடையே சட்டம் தெளிவான வேறுபாட்டைக் காட்ட வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் வலியுறுத்தினர்.
டிஎன்பிஎஸ்சி (TNPSC) மற்றும் போட்டித் தேர்வுகளுக்குத் தயாராகும் மாணவர்கள், 'இந்திய ஆட்சியியல்' மற்றும் 'சமூக நீதி' பாடப்பகுதிகளுக்காக இந்த முக்கியமான தீர்ப்பைக் குறித்துக் கொள்வது அவசியமாகும்.